شاید سلام

نمی دونم باز اومدم چی بگم

اومدم از یه چیزی به نام بغض حرف بزنم

یه چیزی که اینجاس تو گلوم که داره فشار میاره

نمی دونم قسمت چیه

اما همه مگن 

میگه غصه نخور عزیزم درست میشه قسمت این بوده که ....

این وسط نمی دونم حکمت سرو کله اش از کجا پیدا شد یکی دیکه می گفت که حکمته که ....

ساده میخام بگم از وقتی رفتی حسابی جات خالی شده خیلی امید داشتم که باز برگردی اما....

خیلی منتظر شدم که دوباره ....

از اون روز  به بعد خیلی منتظر شدم اما....

بازم خیلی حرفا نا تموم ماند

نمی دونم دیگه باید رو شونه کی تکیه کنم

با یاد کی روزا رو سر کنم

چرا این قسمتی که میگن یه بار هم واسه من خوب ننوشت

چرا حکمت واسه من بود ؟

چرا زندگی این قدر سخته؟

اصلا قسمت چی هست؟

حکمت ؟

خود زندگی یعنی چه؟

یکی میگفت زندگی بدون عشق معنی نداره اما ما زندگی ندیدیم که عشقو بفهمیم

یکی دیگه میگفت عشق یعنی این که من،ما شدن

اما تا حالا هرچه یاد دارم میگن عاشق هیچ وقت به معشوق نمی رسه

نه که حرف من تنها باشه ها حتی تو کتابا هم گفتن

اگه این معنی عشق واقعیه

پس زندگی بی معنیه؟

از همه اینا بگذریم تکلیف من چیه؟

سهم من از این کره خاکی چیه؟

هنوزم وقتی یادت می افتم یه جور دیگه میشم

اما تو دیگه دست نیافتنی شدی

این روزا ناله های روز و شبم شده آرزوی کامیابی و خوشبختی برات

که می دونم محقق میشه چون دیگه با من نیستی

نمی دونم شاید حق با بقیه باشه

شایدم باید قسمت رو بهتر بشناسمو همین طور حکمتو

هنوز هم اولین غروبی که ازم دور شده بودی یادمه نمی دونم تو هم یادته ؟

یادته بهت گفتم این اولین غروبی هست که تو در کنارم نیستی خیلی جو آسمون برام سنگینه

اما الان پانصدوششمین غروب را به نظاره نشستم هر روز خفقان تر از روز قبلش

بازم سنگینی دو چندان آسمان رو شونه هامه  

اون روزی که خدا حافظی آخرین حرف ما بود

 زمین به عکس دور خودش چرخید آسمانم تیره شد و

خورشید از فروزش باز ماند

باز هم سنگینی آسمان....

تا کی دووم میارم خدا می دونه

نمی دونم چه باید کرد

از آسمون گفتم نمی دونم دیگه فر صتشو داری به آسمون نگاه کنی یا نه

از اسمون اونجا برام بگو خیلی دلم واسه رنگ قبلی آسمون تنگ شده

اینجا هیشه سیاه بوده

مگه نمی دونی خورشید هم باهام قهره دیگه خودشو بهم نشون نمی ده

فقط هر روز غروبش رو میبینم

ماه هم دیگه در نمی یاد شبا تاریک تر از هر ظلمتی هست

ازاین ور و اونور شنیدم نوروز اومده اما من ۲ سال بود منتظرش بودم

چرا خودشو بهم نشون نداده بود نمی دونم شاید اونم باهام قهره

یکی میگفت نوروز یعنی هیچ زمستونی موندنی نیست

اما من ۲ ساله که غیر از زمستون و سیاهی رنگی ندیدم

یکی نیست که بگه چرا...

نمی دونی چقدر دلم واسه دریا تنگ شده

آره همون یار همیشگی نمی دونم هنوزم بهم وفاداره یا نه

نمی دونم هنوزم جایی برا درد و دل من تو خودش داره یانه

شاید هم دیگه منو یادش نباشه اما همه میگن دل دریا خیلی بزرگه

اما می ترسم بغض من از اون هم بزرگتر باشه